mashiz.ir

طبق دستورالعمل سازمان ملل مراقبت‌های جایگزین شامل مراقبت های رسمی یا غیر رسمی، موقت یا دائمی برای کودکانی است که بی‌سرپرست هستند با بدلایل مختلفی نمی‌توانند در کنار والدین خود زندگی کنند.

تاریخ انتشار: ۱۰:۲۸ - ۱۵ تير ۱۳۹۹
پ

پدیده بي سرپرستي مسئله فردي و اجتماعي است. امروزه با افزايش بي‌رويه كودكان بي‌سرپرست روبه رو هستيم که به دلايل مختلفی اعم از  فقر، جنگ، اعتياد، بیماری‌های جسمی و روحی والدین، افزايش فساد و فحشا، و .. رخ می‌دهد. اغلب چنین کودکانی به خیابان‌ها پناه می‌برند یا والدین آنها را ترک می‌کنند. کودکان در وضعیت دشوار در معرض آسیب‌های روحی، روانی و اجتماعی قرار می‌گیرند. لذا برای چنین کودکانی مراقبت‌های جایگزین مناسب در نظر گرفته می‌شود.

 

شرایط و انواع مراقبت‌های جایگزین 

طبق دستورالعمل سازمان ملل مراقبت‌های جایگزین شامل مراقبت های رسمی یا غیر رسمی، موقت یا دائمی برای کودکانی است که بی‌سرپرست هستند با بدلایل مختلفی نمی‌توانند در کنار والدین خود زندگی کنند.

 طبق دستورالعمل، مراقبت کودکان از دو اصل پیروی می نماید :

  • کودک تنها زمانی تحت مراقبت های جایگزین قرار گیرد که به صلاح کودک باشد.
  • کودکان می بایست زمانی تحت مراقبت های جایگزین قرار گیرد که با نیازها و موقعیت فردی آنها هماهنگ باشد.

در مراقبت‌های جایگزین رفاه کودک در نظر گرفته می‌شود و خدماتی از قبیل آموزش، بهداشت، درمان، تغذیه، حق هویت، آزادی مذهب یا اعتقادات، زبان و محفاظت از اموال و حقوق ارثی ارائه می‌گردد. مراقبت های جایگزین معلولاً بگونه ایست که  برادران ویا خواهران را کنار هم مستقر می‌کند، مگر اینکه در معرض خطری آشکار باشند.

در مراقبت جایگزین کودک با خانواده خود ارتباط دارد و تا جایی که ممکن است نزدیک به محل یا شهر سکونت خانواده اصلی آن مستقر می‌شود. اختلال در زندگی تحصیلی، فرهنگی و اجتماعی کودک به حد اقل رسانده می‌شود.

انواع مختلف مراقبت های جایگزین به دو نوع اصلی تقسیم می شوند:

مراقبت‌های غیررسمی – مراقبت غیررسمی عبارت است از نگهداری و مراقبت کودک توسط اعضای خانواده، خویشاوندان، آشنایان یا افراد نزدیک به کودک که این نوع مراقبت در اکثر کشورها رایج است. مراقبین و کودک حمایت می‌شوند و به تفاوت های فرهنگی، اقتصادی، جنسیتی و مذهبی آنان احترام گذاشته و از حقوق و منافع کودک پشتیبانی می‌شود.

مراقبت های رسمی –در این نوع مراقبت کودک تحت مراقبت فردی قرار می‌گیرد  که با او هیچ نسبتی ندارد. قرار دادن کودک تحت مراقبت های اقامت محور زمانی اتفاق می‌افتد که تنها در صلاح کودک بوده و ضرورت داشته باشد.

دسته بندی مراقبتهای جاگزین بر اساس زیستگاه و نوع استقرار کودک:

 مراقبت‌ خویشاوندی- این نوع مراقبت از نوع خانواده محور است، کودک تحت مراقبت خویشاوندان، دوست و آشنایان قرار می‌گیرد که این نوع می تواند رسمی و غیر رسمی باشد.

شرایط و انواع مراقبت‌های جایگزین

سایر مراقبت های رسمی:

مراقبت‌ اقامت محور

فراهم نمودن امکانات مراقبت های اقامت محور محدود و سازماندهی شده است و به خانواده کودک نزدیک است. هدف اصلی از مراقبت های اقامت محور فراهم نمودن مراقبت های موقت و کمک به بازپیوند کودک به خانواده است. در صورتی که چنین چیزی امکان پذیر نباشد مراقبت جایگزین خانواده محور دیگری ترتیب داده شود، در این نوع مراقبت مراقبین کافی برای کودکان اختصاص داده شود تا به هر کودک توجه کافی شود.

موسسات، تجهیزات ، افراد و متخصصینی که در مراقبت سهیم هستند بطور مرتب از طریق گزارش دهی، برنامه ریزی و بازدید تحت نظارت بوده و با کارمندان و کودکان مصاحبه شود.

مراقبت شبه خانواده

مراقبت شبه خانواده نوعی مراقبت خانواده محور است که این طرح 2 نوع  مراقبت رسمی و غیر رسمی را شامل می‌شود. قرار دادن موقت کودک در محیطی مشابه خانواده تحت حمایت موسسه و همچنین مراقبین و مربیان آموزش دیده ای که با کودک کاملا غریبه هستند مراقبت شبه خانواده رسمی نامیده‌ می‌شود. این نوع مراقبت راه حلی کوتاه مدت است و مدت زمان آن تا سن 18 سالگی است

  • مراقبت شبه خانواده شرایطی است که کودکان در محیط خانوده محور که مورد تایید سازمان یا دولت است بطور موقت یا دائم  زندگی می‌کند.
  • در این نوع مراقبت، سیستمی برنامه ریزی شده و دقیق راه اندازه می‌شود، به مربیان آموزش داده می‌شود تا نیاز های کودکان را طبق توانایی ها تامین کند.

شبه خانواده غیر رسمی نوعی از مراقبت است که کودک در محیطی شبه خانواده (زوجین) زندگی می‌کند، مراقبین کودک ناآشنا هستند دادگاه اجازه نگهداری از کودک را به آنها می‌دهد البته تحت حمایت دولت یا موسسه نمی‌باشند. شایان ذکر است این نوع مراقبت اغلب در کشورهای توسعه یافته صورت می‌گیرد. نگهداری کودک در مراقبت شبه خانواده غیر رسمی می‌تواند دائمی یا موقت باشد.

شرایط و انواع مراقبت‌های جایگزین

مراقبت‌ خویشانودی

مراقبت‌های خویشاوندی که از نوع مراقبت غیر رسمی است زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از بستگان (یا زوجین) کودک تمایل به نگهداری کودک را داشته باشد. این گونه مراقبت‌ها در دنیا، به ویژه برای کودکان بی سرپرست صورت می گیرد.

مراقبت‌ قیومیت 

قیم فردی است که بخواسته یا اراده یکی از والدین کودک تعیین می شود یا دادگاه حکم نگهداری فرزند را پس از مرگ پدر یا مادر کودک  به شخص تعیین شده می سپارد. موسسات باید پدر یا مادرانی که بیمار هستند و امیدی به زنده ماندشان نیست و قرار است سرپرستی کودک را به شخص دیگری واگذار نماید هدایت کند تا وصیت نامه ای برای فرزند خود تنظیم کنند.

فرزند خواندگی

این نوع مراقبت دائمی و بلند مدت است  که در آن کودک فرصتی برای داشتن پدر و مادر جدید و دائمی میابند. هنگامی که کودک فرزند خوانده می شود، فرزند رسمی آنها می شود. فرایند فرزند خواندگی بطور قانونی و رسمی باید اجرا شود.

* مراقبت محلی

نظارت بر زندگی مستقل کودک: در این نوع مراقبت‌ها کودکان میان جامعه  توسط نظارت شخصی واجد شرایط صورت می گیرد. در این طرح که اغلب  در کشورهای توسعه یافته اتفاق می‌افتد کودکان به طور منظم تحت کنترل یک بزرگسال در آن جامعه می باشند. این نوع نگهداری به کودکان کمک می سازد تا در محیط های شبه خانواده  زندگی کنند و کودکان بزرگتر مسئولیت مراقبت آنان را برعهده می‌گیرد. این نیز به کودکان کمک می سازد تا با هم ارتباط برقرار کرده و احساس  هویت، شخصیت و مسئولیت پذیری کنند. آنها فرصتی برای زندگی در یک محیط اجتماعی معمولی  را در این نوع تجربه می نمایند که در آن می توانند مهارت های زندگی خود را توسعه دهند. در این نوع مراقبت موسسات با همسایه ها همکاری می‌کنند تا برنامه هایی بخصوصی برای کودکان بزرگتر تنظیم نمایند.

 

 

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: